counter 11,496

Profile

Naratarn

Calendar

October 2008
S M T W T F S
« Sep   Nov »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Recent Readers

You!
Join storythai!

more+

ปิดเทอมนี้....จบลงแล้ว

ปิดเทอมนี้จบลงอย่างรวดเร็ว เพราะไม่ได้รู้สึกสักนิดว่าปิดเทอม

แต่ละวันที่ผ่านพ้นไป มีอะไรต่างๆมากมายที่ต้องทำ.. จนรู้ตัวอีกที

พรุ่งนี้.....ก็เปิดเทอมแล้ว

ควรรู้สึกดีใช่ไหม? ที่จะได้กลับไปพบเพื่อนๆอีกครั้งแล้ว

ควรมีความสุขใช่ไหม?

แต่ทำไม? มันถึงรู้สึกโหวงๆแปลกๆ มันดีใจ หรือ ไม่ดีใจกันแน่

พรุ่งนี้ไม่รู้จะเป็นไง... แต่คาดว่าน่าจะมีความสุขละนะ

พยายามทำใจให้สบาย เป็นคนๆใหม่ที่มีแต่รอยยิ้ม

ไม่คิดมาก..

ผิดไหม? ถ้าทำอะไรแล้วเผื่อใจไว้เสมอ จนบางครั้งการเผื่อใจนี้กลายเป็นการระแวง

การที่มีคนเข้ามาทำให้เรารู้สึกว่ามีค่า การที่คนๆนั้นเห็นค่าของเรา(ในความคิดของเรา) แต่เราเองก็ยังไม่มั่นใจสักนิดว่าที่เขาเข้ามานั้น ด้วยความจริงใจหรือเปล่า แม้คนๆนั้นจะเป็นคนที่ดีแสนดีมากมาย แต่เราก้ยังไม่เคยไว้ใจเขาเลย

ถ้า... สิ่งที่เขาทำมันออกมาจากหัวใจจริงๆ เขาคงรู้สึกแย่ที่เราคิดแบบนี้

แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปนี่นา  แล้ว เราผิดไหม ?

ผิดไหม ? ถ้าไม่ใช่คนที่จะเข้าไปแทรก หรือ เข้าหาคนอื่น เวลาที่คนๆนั้นมีคนรอบกายมากมาย ผิดเหรอ ที่บางครั้งดีใจที่เห็นคนๆนั้นมีคนรอบกายมากมาย ผิดเหรอ ที่เราจะอยู่ของเราเฉยๆ ไม่เข้าไปยุ่ง

และ สุดท้าย.... ผิดไหม ? ถ้าเราจะอยู่นิ่งๆของเรา ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง เศร้าบ้าง แต่ก็กับตัวเอง ที่ไม่ใช่ต้องฝืนทนทำเพราะใคร ถ้าเราจะไม่ฝืนยิ้มแล้ว ฝืนหัวเราะแล้วละ ทุกคนจะรับได้หรือเปล่า? ทุกคนจะเข้าใจเราไหม ?

++++++++++++++++++++++++++++++++

ทำไม บางครั้ง ต่อให้มีคนรอบกายมากมาย แต่เราก็รู้สึกโดดเดี่ยวอยู่ดี...

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เคยอ่านมาว่าเพื่อนที่ดี คือ อยู่เคียงข้างเสมอ แต่ถ้าเราจะอยู่ข้างๆเวลาที่เขาไม่มีใครละ จะเรียกว่าดีหรือเปล่า

ถ้าเขาไม่ใส่ใจเรา แต่เราใส่ใจเขา เราก็ไม่ควรน้อยใจใช่ไหม? เพราะการที่เราใส่ใจเขามันเป็นสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุขไม่ใช่เหรอ ? แล้วเราก็เต็มใจที่จะทำ

ถ้าเราทำแบบนี้แล้ว แต่กลับพบว่าไม่เคยมีใครอยู่ข้างๆเราเลยละ เราควรจะทำมันต่อไปไหม ? เราควรจะเศร้าไหม ? แล้วเราควรจะทำยังไง ?

ถ้า...เราจะเรื่องราวหรือการกระทำของคนอื่นๆได้เสมอ แต่คนอื่นกลับไม่เคยจำเรื่องราวของเราได้เลย เราควรเศร้าหรือเปล่า?

อยู่โดยการไม่มีใครเลย เราจะทำได้หรือเปล่า?

บางครั้ง คง ต้องหลอกตัวเองให้มีกำลัง และ รู้สึกดีๆ ต่อไป........

++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ถ้าพรุ่งนี้ท้องฟ้าแจ่มใสคงดี....... เพราะอะไรๆก็คงสวยงาม

แต่ว่าฝนก็อาจจะมาทำลายความสวยงามเหล่านั้นจนหายไป

แต่ไม่นานเมื่อฝนหายไป... ท้องฟ้าก็จะกลับมาสวยงามเหมือนเดิม

มันคงเหมือนกับเรา ที่อาจมีเวลาที่เศร้า เหมือนฝนตก

แต่ไม่นาน...... เราก็จะผ่านเวลาหล่านั้นมาเจอสิ่งดีๆก็ได้

 

มีคนเคยบอกว่า "ฟ้าหลังฝน มันจะสวยเสมอ"

 

----------------------------------------------------------

ปล. ขอบคุณพ่อกับแม่ ผมรักพ่อกับแม่นะ

ปล.2 ขอโทษใครหลายๆคน ที่เราอาจไม่เคยใส่ใจ แต่ว่ากลับเป็นคนที่ใส่ใจเรา

ปล.3 ขอบคุณที่อ่านไดครับ ขอให้ทุกคนพบกับฟ้าที่สวยงาม

 

ปิดเทอมนี้....จบลงแล้ว

ปิดเทอมนี้จบลงอย่างรวดเร็ว เพราะไม่ได้รู้สึกสักนิดว่าปิดเทอม

แต่ละวันที่ผ่านพ้นไป มีอะไรต่างๆมากมายที่ต้องทำ.. จนรู้ตัวอีกที

พรุ่งนี้.....ก็เปิดเทอมแล้ว

ควรรู้สึกดีใช่ไหม? ที่จะได้กลับไปพบเพื่อนๆอีกครั้งแล้ว

ควรมีความสุขใช่ไหม?

แต่ทำไม? มันถึงรู้สึกโหวงๆแปลกๆ มันดีใจ หรือ ไม่ดีใจกันแน่

พรุ่งนี้ไม่รู้จะเป็นไง... แต่คาดว่าน่าจะมีความสุขละนะ

พยายามทำใจให้สบาย เป็นคนๆใหม่ที่มีแต่รอยยิ้ม

ไม่คิดมาก..

ผิดไหม? ถ้าทำอะไรแล้วเผื่อใจไว้เสมอ จนบางครั้งการเผื่อใจนี้กลายเป็นการระแวง

การที่มีคนเข้ามาทำให้เรารู้สึกว่ามีค่า การที่คนๆนั้นเห็นค่าของเรา(ในความคิดของเรา) แต่เราเองก็ยังไม่มั่นใจสักนิดว่าที่เขาเข้ามานั้น ด้วยความจริงใจหรือเปล่า แม้คนๆนั้นจะเป็นคนที่ดีแสนดีมากมาย แต่เราก้ยังไม่เคยไว้ใจเขาเลย

ถ้า... สิ่งที่เขาทำมันออกมาจากหัวใจจริงๆ เขาคงรู้สึกแย่ที่เราคิดแบบนี้

แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปนี่นา  แล้ว เราผิดไหม ?

ผิดไหม ? ถ้าไม่ใช่คนที่จะเข้าไปแทรก หรือ เข้าหาคนอื่น เวลาที่คนๆนั้นมีคนรอบกายมากมาย ผิดเหรอ ที่บางครั้งดีใจที่เห็นคนๆนั้นมีคนรอบกายมากมาย ผิดเหรอ ที่เราจะอยู่ของเราเฉยๆ ไม่เข้าไปยุ่ง

และ สุดท้าย.... ผิดไหม ? ถ้าเราจะอยู่นิ่งๆของเรา ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง เศร้าบ้าง แต่ก็กับตัวเอง ที่ไม่ใช่ต้องฝืนทนทำเพราะใคร ถ้าเราจะไม่ฝืนยิ้มแล้ว ฝืนหัวเราะแล้วละ ทุกคนจะรับได้หรือเปล่า? ทุกคนจะเข้าใจเราไหม ?

++++++++++++++++++++++++++++++++

ทำไม บางครั้ง ต่อให้มีคนรอบกายมากมาย แต่เราก็รู้สึกโดดเดี่ยวอยู่ดี...

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เคยอ่านมาว่าเพื่อนที่ดี คือ อยู่เคียงข้างเสมอ แต่ถ้าเราจะอยู่ข้างๆเวลาที่เขาไม่มีใครละ จะเรียกว่าดีหรือเปล่า

ถ้าเขาไม่ใส่ใจเรา แต่เราใส่ใจเขา เราก็ไม่ควรน้อยใจใช่ไหม? เพราะการที่เราใส่ใจเขามันเป็นสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุขไม่ใช่เหรอ ? แล้วเราก็เต็มใจที่จะทำ

ถ้าเราทำแบบนี้แล้ว แต่กลับพบว่าไม่เคยมีใครอยู่ข้างๆเราเลยละ เราควรจะทำมันต่อไปไหม ? เราควรจะเศร้าไหม ? แล้วเราควรจะทำยังไง ?

ถ้า...เราจะเรื่องราวหรือการกระทำของคนอื่นๆได้เสมอ แต่คนอื่นกลับไม่เคยจำเรื่องราวของเราได้เลย เราควรเศร้าหรือเปล่า?

อยู่โดยการไม่มีใครเลย เราจะทำได้หรือเปล่า?

บางครั้ง คง ต้องหลอกตัวเองให้มีกำลัง และ รู้สึกดีๆ ต่อไป........

++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ถ้าพรุ่งนี้ท้องฟ้าแจ่มใสคงดี....... เพราะอะไรๆก็คงสวยงาม

แต่ว่าฝนก็อาจจะมาทำลายความสวยงามเหล่านั้นจนหายไป

แต่ไม่นานเมื่อฝนหายไป... ท้องฟ้าก็จะกลับมาสวยงามเหมือนเดิม

มันคงเหมือนกับเรา ที่อาจมีเวลาที่เศร้า เหมือนฝนตก

แต่ไม่นาน...... เราก็จะผ่านเวลาหล่านั้นมาเจอสิ่งดีๆก็ได้

 

มีคนเคยบอกว่า "ฟ้าหลังฝน มันจะสวยเสมอ"

 

----------------------------------------------------------

ปล. ขอบคุณพ่อกับแม่ ผมรักพ่อกับแม่นะ

ปล.2 ขอโทษใครหลายๆคน ที่เราอาจไม่เคยใส่ใจ แต่ว่ากลับเป็นคนที่ใส่ใจเรา

ปล.3 ขอบคุณที่อ่านไดครับ ขอให้ทุกคนพบกับฟ้าที่สวยงาม

 

คำถามของคนอ่อนไหว

ตั้งแต่ปิดเทอมมาเหมือนอะไรหลายๆอย่างจะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ปรากฏว่ามันกลับดร๊อปลงไปอีกแล้ว ลงไปเยอะเลยด้วย ไม่ใช่น้อย

หลายๆอย่างที่ผ่านเข้ามา ที่โดนกระทำ ที่เฝ้าทนเรื่อยมา......

จนเกิดเป็นคำถามขึ้นมากมาย

คำถามแรก : โลกใบนี้มีคนที่เราไว้ใจได้อยู่ใช่ไหม?

- จากสิ่งที่พบเจอมาทำให้รู้สึก  กลัว.....

กลัวกับการที่จะเปิดใจยอมรับใครที่เข้ามาเป็นเพื่อน.....

สิ่งที่โดนกระทำมามันเหมือนยิ่งตอกย้ำความรู้สึก

ตอนนี้สิ่งที่พอจะทำได้ คือ ทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความรู้สึกของเรา..... ที่ไม่กล้าจะไว้ใจใครอีก

ต่อหน้าอาจจะดูเหมือนสนิทกัน แต่ลับหลังเขาเอาสิ่งที่เราพูด หรือเอาเราไปพูดแบบไหนเราก็ไม่รู้

แต่..... ณ ตอนนี้เรารู้... แต่เขาไม่รู้ว่าเรารู้ มันคงเป็นการยากที่เราจะมองหน้าเขา คุยกับเขา ได้แบบเดิม.....

++++++++++++++++++++++++++++++++

คำถามที่สอง : เรามีความสำคัญไหม ?

การที่เราเป็นห่วงและแคร์ความรู้สึกของคนอื่นเสมอ.......... 

แต่ทำไม..... คนอื่นถึงไม่เคยแคร์ความรู้สึกของเราบ้าง

ทุกครั้ง จะถูกทอดทิ้งไว้อย่างโดดเดี่ยว มีแต่ความเหงาไว้คอยเป็นเพื่อน

ไม่เข้าใจเหมือนกัน...

บางครั้งมีผู้คนอยู่รอบตัวมากมาย แต่กลับเหมือนยืนอยู่คนเดียวด้วยซ้ำ

ความรู้สึกที่มีมากมายแต่คนอื่นกลับไม่เคยใส่ใจ ทุกอย่างที่ทำ ที่พูด ที่รู้สึก กลับถูกมองว่าไร้ค่า หรือ ถูกเมินเฉยด้วยความเย็นชา

ผลสุดท้าย ของข้อสรุปทุกอย่าง.... มักจะเป็นเราเสมอที่ผิด

เวลางานดี คนอื่นได้ดี  เวลางานชั่ว คนๆนี้แหละที่โดนด่าอยู่คนเดียว

คนๆนี้แหละ ที่จะพูดอะไร จะคิดอะไร ก็มักจะผิดเสอ

คนๆนี้แหละ ที่ไม่เคยมีความสำคัญต่อใครสักคน

ทำไม ? ทุกครั้ง เราจะต้องถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวเสมอด้วย

++++++++++++++++++++++++++++++++++

คำถามที่สาม : เรา เป็น เพื่อนกันใช่ไหม ?

ข้อสรุปของทั้งหมด......... คือ คำถามนี้

เคยได้ยินคนบอกมา ว่า  "เพื่อนกัน เขาไม่ทำร้ายกันหรอก" แต่ว่า เท่าที่ผ่านมา ทำไมมันไม่ใช่แบบนั้นเลยละ

คนที่เราคิดว่าเขาดีกับเราที่สุด แท้จริงแล้ว เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจทำเลยก็ได้

เบื้องหลังของเขาเราอาจไม่รู้ เราเลยคิดว่าเขาดีแสนดีมากมาย.....

จนเรามอบคำว่า "เพื่อนสนิท" และ "เพื่อนที่ไว้ใจ" ให้กับเขา

ผลสุดท้าย คนที่โดนทำร้ายคือเรา

 

                 "เราเป็นเพื่อนกัน....ใช่มั้ย ? "

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

" แต่สิ่งที่ยืนยัน มั่นคงเสมอ ก็ คือ เธอ..... กับ ความเฉยชา"

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ปล. รักพ่อกับแม่นะครับ ขอโทษที่ทำตัวไม่ดี(ในหลายๆเรื่อง) ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงครับ แต่ผมจะพยายามดูแลตัวเองให้ดีที่สุด

ปล2. เจ๊อัพไดให้สมใจละนะ ไว้ว่างๆจะโทรไปเล่าดีกว่า อัพไดได้มันบรรยายได้น้อย

ปล3. สิ่งที่ต้องทำตอนนี้ คือ "อย่าคิดมาก" ก็เท่านั้น

ปล4. ขอบคุณคนที่คอยเคียงข้างเสมอ............

ปล5. ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกัน


naratarn