Storythai

สอบกลางภาคเสร็จแล้ว

ในที่สุดก็จบซักทีน๊า....... เฮ้อ.....

หลังสอบเสร็จมันก็ต้องไปปลดปล่อย

ก็ไปดู ฝัน หวาน อาย จูบ ......

 

หุหุหุ

 

เข้าไปดูแล้วสำหรับเราเองก็คิดว่า มันสนุกนะ มันจะออกแนวฮามากกว่า แต่ก้ดูแล้วสนุกดีคุ้ม

จูบ เรื่องที่สั้นที่สุด ก็ฮาแตก และ ปัญญาอ่อนไปเลย 555+

อาย เรื่องที่โคตรชอบอ่ะ...... บทดี นางเอกน่ารัก 555+

หวาน เรื่องนี้ชอบตัวบทของหนังอ่ะ แบบซึ้งดี แต่ว่าวางตัวนักแสดงไม่ค่อยเหมาะเท่าไร เลยไม่ค่อยซึ้งมาก แต่ก็ซึ้งนะ เราร้องไห้ 555+

ฝัน เรื่องนี้แบบ หนุก มันส์ รู้สึกแบบ มีทุกรส 555+  ช่างเพ้อฝันได้สุดยอดดดดดดดดดด

 

แต่ว่าแทนที่จะได้สนุกไปกะหนังอย่างเต็มที่อ่ะนะ มันก็มีเรื่องอีกอยู่ดีอ่ะ มันก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่แบบไม่เข้าใจอ่ะ  จะดูหรือไม่ดู ก็แค่บอกกัน ไม่ใช่ทำเหมือนไม่อยากคุย ทำให้คนอื่นเขาคิดว่าเราเป็นเกย์มากกว่านี้ได้ไหม แกไม่เคยรู้หรอก เราต้องแบกรับอะไรไว้บ้าง สนิทกัน แต่คนที่โดนว่าว่าเป็นเกย์ก็มีแค่เรา....

มันคงจะเหมือนของชื่อหนัง 3 คำ คำนี้ละมั้ง

ฝัน

เราคงฝันไป ฝันว่า... เราเป็นเพื่อนสนิทกัน ที่จะทำอะไรด้วยกัน เราคงฝันไป เพ้อฝันไปกับคำพูดของแก...  เสร็จแล้ว... เราก็ตื่นขึ้นมา เจอความจริง ที่ต่างจากฝันมากมาย....

หวาน

สิ่งที่ทำคงหวานเกินไปละมั้ง  หวานจนแกอาจรำคาญ หรือ คิดว่ามันเป็นอย่างอื่นนอกจากคำที่เรียกว่า "มิตรภาพของเพื่อน" จะบอกตรงนี้เลยก็ได้ ไม่ใช่แค่แกหรอกนะ ที่เราห่วง เราก็ห่วงคนอื่นเหมือนกัน ไม่ใช่เราจดจำแต่สิ่งที่แกทำ ที่แกพูด เราจดจำสิ่งที่เพื่อนคนอื่นๆทำ คนอื่นๆพูดเหมือนกัน

ถ้ามันหวานเกินไป หรือ กลัวที่คนอื่นเขาจะคิดเข้าใจผิดว่าแกเป็นเกย์ ก็ขอโทษด้วยละกันนะ

อาย

ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกอาย ที่จะมีเพื่อนอย่างเราอ่ะ ถ้าอาก็บอกกันตรงๆไม่อะไรมาก จะได้ไม่ยุ่งอีก...

ถ้าอายที่จะมีเพื่อนอย่างเรา ก็ไม่ต้องยุ่งก็ได้นะ.....

คำพูดพวกนี้ขอโทษนะที่จดจำ พวกประโยคที่ว่าแก "แคร์" "แกสนใจ" "แกใส่ใจ" หรือ อะไรต่างๆมากมาย..... แม้แกจะพูดออกมาแค่นั้นแหละ พูดให้เราดีใจ หรือพูดแบบขอไปทีก็ตาม มันก็ทำให้เราอยู่ในฝันช่วงหนึ่ง

ขอโทษนะ... ที่จดจำสัญญาอะไรบ้าๆ. ที่แกไม่เคยคิดจะจำ

ขอโทษ ที่ทำให้แกกลัวที่จะผิดสัญญา แล้วเราโกรธ

ขอโทษ............  เราผิดเองแหละ

ทำไมว่ะ เราเหมือนเกย์นักเหรอไง....   ทำไมพอจะมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทกันบ้าง เขาจะต้องถูกมองว่าเป็นคู่เกย์กัน กับเพื่อนอีกคนก็เหมือนกัน เราคงเหมือนเกย์หรือตุ๊ดที่ไปตามติดมันมากใช่ไหม ? เพื่อนของมันถึงได้ทำเหมือนที่จะกีดกันเรา...

เราผิดเหรอ ที่เคยไปเดินเที่ยวกะมัน แล้วทำไมต้องพูดละ ว่ามันทำหน้ารำคาญเรา ก็แค่ไปเดินเที่ยวด้วยกัน ไปกันหลายคนด้วย แล้วเราก็ไม่ได้ตามติดเกาะแกะมันขนาดนั้น....  ทำไมต้องไปพูดแบบนั้นว่ะ พูดเหมือนเราชอบมัน ตามตื้อมัน.. ทำเหมือนกับเราเป็นเกย์ แล้วพอเราทำอะไรที่มันทำร่วมด้วย ก็เหมือนไม่อยากให้ทำ ก็ได้นะ... ถ้าไม่อยากให้เรายุ่งกับมัน เราไม่ยุ่งก็ได้.. ถ้ากลัวเพื่อนแกจะเป็นเกย์ที่มายุ่งกับเรา ก็เอาเลย เราไม่ยุ่งกับมันก็ได้

ทำไมต้องเจอแต่กับเรื่องแบบนี้ว่ะ....  ชีวิต

แต่ว่า คนดีๆกับเราก็มีเหมือนกัน

คนที่ทำให้เรารู้สึกผิด เราไม่เคยรู้เลยว่าเขาทำเพื่อเรา... หรือคิดแบบนี้

เราเองตั้งหากที่ผิด ที่คิดไม่ดีกับเขา เราคิดว่าตอนนั้นที่เรามีปัญหาเขาไม่อยู่ข้างเราเลย... แต่ความจริงแล้ว เขากลับช่วยเราอยู่..

ขอโทษนะเว้ย ที่คิดไม่ดีกับแก เราผิดเองแหละ

แต่แกไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้นะเว้ย แกไม่ใช่ต้นเรื่องของเรื่องราวแบบนี้หรอก

ไม่ใช่เพราะแกหรอก ที่เราเจอ....  มันคงเป็นเวรเป็นกรรมของเราเอง

แกไม่ต้องทำแบบนี้หรอก..

ขอโทษนะ  ขอโทษ และก็ขอบคุณด้วย   แกเป็นอีกคนหนึ่งที่ดีกับเรามากๆ แกไม่ได้มีคำสวยหรู มาพูดให้เรารู้สึกดีมากมาย แต่การกระทำของแกกลับมีค่ากับเรามาก

ขอบคุณนะ......

 

สอบกลางภาคเสร็จแล้ว

ในที่สุดก็จบซักทีน๊า....... เฮ้อ.....

หลังสอบเสร็จมันก็ต้องไปปลดปล่อย

ก็ไปดู ฝัน หวาน อาย จูบ ......

 

หุหุหุ

 

เข้าไปดูแล้วสำหรับเราเองก็คิดว่า มันสนุกนะ มันจะออกแนวฮามากกว่า แต่ก้ดูแล้วสนุกดีคุ้ม

จูบ เรื่องที่สั้นที่สุด ก็ฮาแตก และ ปัญญาอ่อนไปเลย 555+

อาย เรื่องที่โคตรชอบอ่ะ...... บทดี นางเอกน่ารัก 555+

หวาน เรื่องนี้ชอบตัวบทของหนังอ่ะ แบบซึ้งดี แต่ว่าวางตัวนักแสดงไม่ค่อยเหมาะเท่าไร เลยไม่ค่อยซึ้งมาก แต่ก็ซึ้งนะ เราร้องไห้ 555+

ฝัน เรื่องนี้แบบ หนุก มันส์ รู้สึกแบบ มีทุกรส 555+  ช่างเพ้อฝันได้สุดยอดดดดดดดดดด

 

แต่ว่าแทนที่จะได้สนุกไปกะหนังอย่างเต็มที่อ่ะนะ มันก็มีเรื่องอีกอยู่ดีอ่ะ มันก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่แบบไม่เข้าใจอ่ะ  จะดูหรือไม่ดู ก็แค่บอกกัน ไม่ใช่ทำเหมือนไม่อยากคุย ทำให้คนอื่นเขาคิดว่าเราเป็นเกย์มากกว่านี้ได้ไหม แกไม่เคยรู้หรอก เราต้องแบกรับอะไรไว้บ้าง สนิทกัน แต่คนที่โดนว่าว่าเป็นเกย์ก็มีแค่เรา....

มันคงจะเหมือนของชื่อหนัง 3 คำ คำนี้ละมั้ง

ฝัน

เราคงฝันไป ฝันว่า... เราเป็นเพื่อนสนิทกัน ที่จะทำอะไรด้วยกัน เราคงฝันไป เพ้อฝันไปกับคำพูดของแก...  เสร็จแล้ว... เราก็ตื่นขึ้นมา เจอความจริง ที่ต่างจากฝันมากมาย....

หวาน

สิ่งที่ทำคงหวานเกินไปละมั้ง  หวานจนแกอาจรำคาญ หรือ คิดว่ามันเป็นอย่างอื่นนอกจากคำที่เรียกว่า "มิตรภาพของเพื่อน" จะบอกตรงนี้เลยก็ได้ ไม่ใช่แค่แกหรอกนะ ที่เราห่วง เราก็ห่วงคนอื่นเหมือนกัน ไม่ใช่เราจดจำแต่สิ่งที่แกทำ ที่แกพูด เราจดจำสิ่งที่เพื่อนคนอื่นๆทำ คนอื่นๆพูดเหมือนกัน

ถ้ามันหวานเกินไป หรือ กลัวที่คนอื่นเขาจะคิดเข้าใจผิดว่าแกเป็นเกย์ ก็ขอโทษด้วยละกันนะ

อาย

ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกอาย ที่จะมีเพื่อนอย่างเราอ่ะ ถ้าอาก็บอกกันตรงๆไม่อะไรมาก จะได้ไม่ยุ่งอีก...

ถ้าอายที่จะมีเพื่อนอย่างเรา ก็ไม่ต้องยุ่งก็ได้นะ.....

คำพูดพวกนี้ขอโทษนะที่จดจำ พวกประโยคที่ว่าแก "แคร์" "แกสนใจ" "แกใส่ใจ" หรือ อะไรต่างๆมากมาย..... แม้แกจะพูดออกมาแค่นั้นแหละ พูดให้เราดีใจ หรือพูดแบบขอไปทีก็ตาม มันก็ทำให้เราอยู่ในฝันช่วงหนึ่ง

ขอโทษนะ... ที่จดจำสัญญาอะไรบ้าๆ. ที่แกไม่เคยคิดจะจำ

ขอโทษ ที่ทำให้แกกลัวที่จะผิดสัญญา แล้วเราโกรธ

ขอโทษ............  เราผิดเองแหละ

ทำไมว่ะ เราเหมือนเกย์นักเหรอไง....   ทำไมพอจะมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทกันบ้าง เขาจะต้องถูกมองว่าเป็นคู่เกย์กัน กับเพื่อนอีกคนก็เหมือนกัน เราคงเหมือนเกย์หรือตุ๊ดที่ไปตามติดมันมากใช่ไหม ? เพื่อนของมันถึงได้ทำเหมือนที่จะกีดกันเรา...

เราผิดเหรอ ที่เคยไปเดินเที่ยวกะมัน แล้วทำไมต้องพูดละ ว่ามันทำหน้ารำคาญเรา ก็แค่ไปเดินเที่ยวด้วยกัน ไปกันหลายคนด้วย แล้วเราก็ไม่ได้ตามติดเกาะแกะมันขนาดนั้น....  ทำไมต้องไปพูดแบบนั้นว่ะ พูดเหมือนเราชอบมัน ตามตื้อมัน.. ทำเหมือนกับเราเป็นเกย์ แล้วพอเราทำอะไรที่มันทำร่วมด้วย ก็เหมือนไม่อยากให้ทำ ก็ได้นะ... ถ้าไม่อยากให้เรายุ่งกับมัน เราไม่ยุ่งก็ได้.. ถ้ากลัวเพื่อนแกจะเป็นเกย์ที่มายุ่งกับเรา ก็เอาเลย เราไม่ยุ่งกับมันก็ได้

ทำไมต้องเจอแต่กับเรื่องแบบนี้ว่ะ....  ชีวิต

แต่ว่า คนดีๆกับเราก็มีเหมือนกัน

คนที่ทำให้เรารู้สึกผิด เราไม่เคยรู้เลยว่าเขาทำเพื่อเรา... หรือคิดแบบนี้

เราเองตั้งหากที่ผิด ที่คิดไม่ดีกับเขา เราคิดว่าตอนนั้นที่เรามีปัญหาเขาไม่อยู่ข้างเราเลย... แต่ความจริงแล้ว เขากลับช่วยเราอยู่..

ขอโทษนะเว้ย ที่คิดไม่ดีกับแก เราผิดเองแหละ

แต่แกไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้นะเว้ย แกไม่ใช่ต้นเรื่องของเรื่องราวแบบนี้หรอก

ไม่ใช่เพราะแกหรอก ที่เราเจอ....  มันคงเป็นเวรเป็นกรรมของเราเอง

แกไม่ต้องทำแบบนี้หรอก..

ขอโทษนะ  ขอโทษ และก็ขอบคุณด้วย   แกเป็นอีกคนหนึ่งที่ดีกับเรามากๆ แกไม่ได้มีคำสวยหรู มาพูดให้เรารู้สึกดีมากมาย แต่การกระทำของแกกลับมีค่ากับเรามาก

ขอบคุณนะ......

 

ไปค่ายที่สัตหีบ กลับมาแล้ว....

นอกจากจะพกความดำกลับมากรุงเทพด้วย

ก็ยังพกค.รู้สึกมากมายกลับมาด้วยเช่นกัน

การไปเที่ยวครั้งนี้เหมือนยิ่งตอกย้ำความรู้สึกของตัวเองยังไงก็ไม่รู้

ความรู้สึกโดดเดี่ยวก็ดูจะทีวีคูณขึ้นยังไงไม่รู้

ความรู้สึกที่เคยรับรู้เคยรู้สึกได้ ในที่สุดเราก็ได้รู้ว่าสิ่งที่เรารู้สึกมันเป็นจริง

ตอนนี้มีปัญหาเกิดขึ้น เราเป็นคนที่อยู่ตรงกลาง

เหมือนเราจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม แต่ผิดถนัดเลย......

คนที่เหมือนได้รับผลกระทบมากที่สุด ก็คือ เรา....... เราเอง

ทำไมเราถึงต้องอยู่ตรงกลางด้วยละ ?

แต่ถ้าจะให้เลือกเราก็คงเลือกไม่ได้หรอกว่าจะอยู่ข้างใคร

เพราะยังไงทุกคนก็คือเพื่อนของเรา

เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เท่าไรเลย

สิ่งที่ทำให้มีปัญหาอยู่ก เพียงแค่"ความไม่เข้าใจ"กันเท่านั้นเอง

ถ้าทุกคนลองเปิดคุยกันมันก็จบ

ไม่ใช่ว่าให้มันค้างๆคาๆ มองหน้ากันไม่ติดแบบนี้....

คนที่แย่ที่สุดก็คือเรา แต่ยังไงก็คงไม่มีใครสนใจอยู่แล้วนี่นา

ว่าเราจะเป็นยังไง

หรือรู้สึกยังไง

เราต้องอยู่ตรงกลาง  ตรงกลางของเรื่องราว รับรู้เรื่องราวของทั้งสองฝ่าย อยู่กับฝ่ายไหนมากไป อีกฝ่ายก็ว่า เราเลยต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตรงกลางใช่ไหม ?

อิจฉาจังนะ  อิจฉาเพื่อนคนหนึ่งที่เราห่วงเขา เพราะเขาก็เหมือนมีชะตากรรมคล้ายเรา แต่ว่าเรากับเขาก็แตกต่างกัน เขาเหมือนไม่คิดอะไร สามารถคุยกับทั้งสองฝ่ายได้เหมือนปกติ...  ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้หรอกนะ ว่าเขารู้สึกยังไง เรารับรู้ได้ด้วยซ้ำ

ถึงได้เป็นห่วงเขามากมาย บ่อยครั้งที่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่... แต่พอถามไป เขากลับตอบว่า "ไม่เป็นไร ไม่มีอะไร"

ทำไมไม่ยอมเปิดใจสักหน่อย ให้เราได้รู้บ้างซิ ว่าแกรู้สึกยังไง

แกทุกข์หรือเปล่า ?  

เราอาจจะไม่มีใครอยู่เคียงข้างเท่าไรนัก ไม่มีใครที่ก้าวผ่านเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน

 แต่ว่า.....  อยากให้แกรู้นะ ว่ายังมีเพื่อนคนนี้ ที่จะคอยรับฟังแก... และก้าวผ่านช่วงเวลาแย่ๆเหล่านั้นไปกับแก  เพียงแค่แกพูดมาก็เท่านั้น

แกเองก็เหมือนเรา ที่เหมือนอยู่อย่างโดดเดี่ยวในห้อง.... เพียงแต่แกแตกต่างกับเราตรงที่แกไม่เคยสนใจมัน แกไม่เคยแคร์ความโดดเดี่ยวเลย

แกต่างกับเรา ตรงที่แกเข้มแข็งมาก....

หลายครั้งที่เราอิจฉาในความเข้มแข็งแบบนั้น

เราไม่รู้เลย ว่าเราเคยได้รับความอบอุ่นจากคำว่า "มิตรภาพ" หรือเปล่า

แต่มันน่าจะมีบ้างแหละ เพราะเราก็เคยสุขใจน กับคนที่เราเรียกว่า "เพื่อน"

แม้บางครั้งเขาอาจจะละเลยเราบ่อยๆก็ตาม

เราก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันทำไมถึงได้ห่วงเพื่อนคนหนึ่งที่เขาเหมือนจะแคร์เรา แต่ก็เหมือนจะไม่แคร์เราเหมือนกัน

คนๆนี้ เขาขอให้เราทำอะไร หรือ ไม่ทำอะไร เราก็ยอม

แล้วถ้าเรา ขอบ้างละ จะยอมทำใหเราได้บ้างหรือเปล่า ?

มันคงไม่ได้ซิ

เพราะความห่วงใยของคนๆนี้ ก็คงเป็นเหมือน ความน่ารำคาญ ความงอแง ความน่าเบื่อ ก็เท่านั้นเอง....

ตอนนี้เหนื่อยมาก กับการทำอะไรเพื่อเพื่อนที่ห่วง 2 คน

คนแรก คือ คนที่เหมือนกับเรา เป็นคนที่สนิทกับเราเป็นคนแรก.... เป็นคนที่เราห่วงเขามากที่สุดก็ว่าได้.... 

คนที่สอง คือ คนที่แตกต่างกับเรา เป็นคนที่เข้ามาสนิทกับเรา เป็นคนที่ทำให้เราสับสน และกลัวการเชื่อใจมากที่สุด แต่ว่า... เขาก็เป็นคนทีเราห่วงมากเหมือนกัน

พูดเหมือนกับว่ารักคนสองคนนี้เลย

แต่ว่าก็จริงนิ  เรารักสองคนนี้แหละ

เพราะสองคนนี้เป็นเพื่อนที่เราคิดว่าเราสนิทด้วย เป็นคนที่เราห่วง แม้บางครั้งพวกเขา..... จะไม่เคยนึกถึงเราก็ตามทีเถอะ

หลายครั้งที่มีความสุข และหลายครั้งที่ท้อแท้ ที่ทำอะไรมากมายให้

ที่มอบความรู้สึกดีๆมากมายให้ แต่กลับได้รับเพียงความว่างเปล่าตอบกลับมา

เมื่อไรกันละ ที่เราจะได้รับสิ่งดีๆตอบแทนมาบ้าง

นี่ชีวิตของเรา..... เราจะต้องอยู่แบบโดดเดี่ยวแบบนี้ไปใช่ไหม ?

เราคงต้องเลือกแล้วละ ว่า

เราจะอยู่อย่างโดดเดี่ยว ที่อีกไม่นานเราอาจจะชินกับมัน

หรือ

เราจะอยู่แบบนี้ต่อไป รอเวลาที่จะมีวันที่มันดีกว่านี้

ทางไหนกันแน่ที่เราจะมีความสุข

แต่ตอนนี้รู้เพียงแต่ว่า เราอยากอยู่เฉยๆแล้ว............

เราอยากให้อะไรหลายๆอย่าง จบ

เพราะถ้ามันไม่จบสักที เราละมั้งที่คงจะ จบ ลง

เพราะเราอาจจะเข้มแข็งไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว.....

 

 

"อยากรู้จัง ว่าพรุ่งนี้ มันจะดีขึ้น หรือ แย่ลง

                         เราจะได้เตรียมใจเผชิญกับมันได้ถูกและไม่ต้องเจ็บปวด"

 

"เราเองก็เป็นแค่เงา ต่อให้จะเรียกร้องความสนใจมากแค่ไหน

                                       เราก็ยังเป็นได้แค่เงา......อยู่ดี

              ความสุขของเงาอย่างเราก็คือ.... การที่มีคนเห็นเรามีตัวตน "

สอบกลางภาคเสร็จแล้ว

ในที่สุดก็จบซักทีน๊า....... เฮ้อ.....

หลังสอบเสร็จมันก็ต้องไปปลดปล่อย

ก็ไปดู ฝัน หวาน อาย จูบ ......

 

หุหุหุ

 

เข้าไปดูแล้วสำหรับเราเองก็คิดว่า มันสนุกนะ มันจะออกแนวฮามากกว่า แต่ก้ดูแล้วสนุกดีคุ้ม

จูบ เรื่องที่สั้นที่สุด ก็ฮาแตก และ ปัญญาอ่อนไปเลย 555+

อาย เรื่องที่โคตรชอบอ่ะ...... บทดี นางเอกน่ารัก 555+

หวาน เรื่องนี้ชอบตัวบทของหนังอ่ะ แบบซึ้งดี แต่ว่าวางตัวนักแสดงไม่ค่อยเหมาะเท่าไร เลยไม่ค่อยซึ้งมาก แต่ก็ซึ้งนะ เราร้องไห้ 555+

ฝัน เรื่องนี้แบบ หนุก มันส์ รู้สึกแบบ มีทุกรส 555+  ช่างเพ้อฝันได้สุดยอดดดดดดดดดด

 

แต่ว่าแทนที่จะได้สนุกไปกะหนังอย่างเต็มที่อ่ะนะ มันก็มีเรื่องอีกอยู่ดีอ่ะ มันก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่แบบไม่เข้าใจอ่ะ  จะดูหรือไม่ดู ก็แค่บอกกัน ไม่ใช่ทำเหมือนไม่อยากคุย ทำให้คนอื่นเขาคิดว่าเราเป็นเกย์มากกว่านี้ได้ไหม แกไม่เคยรู้หรอก เราต้องแบกรับอะไรไว้บ้าง สนิทกัน แต่คนที่โดนว่าว่าเป็นเกย์ก็มีแค่เรา....

มันคงจะเหมือนของชื่อหนัง 3 คำ คำนี้ละมั้ง

ฝัน

เราคงฝันไป ฝันว่า... เราเป็นเพื่อนสนิทกัน ที่จะทำอะไรด้วยกัน เราคงฝันไป เพ้อฝันไปกับคำพูดของแก...  เสร็จแล้ว... เราก็ตื่นขึ้นมา เจอความจริง ที่ต่างจากฝันมากมาย....

หวาน

สิ่งที่ทำคงหวานเกินไปละมั้ง  หวานจนแกอาจรำคาญ หรือ คิดว่ามันเป็นอย่างอื่นนอกจากคำที่เรียกว่า "มิตรภาพของเพื่อน" จะบอกตรงนี้เลยก็ได้ ไม่ใช่แค่แกหรอกนะ ที่เราห่วง เราก็ห่วงคนอื่นเหมือนกัน ไม่ใช่เราจดจำแต่สิ่งที่แกทำ ที่แกพูด เราจดจำสิ่งที่เพื่อนคนอื่นๆทำ คนอื่นๆพูดเหมือนกัน

ถ้ามันหวานเกินไป หรือ กลัวที่คนอื่นเขาจะคิดเข้าใจผิดว่าแกเป็นเกย์ ก็ขอโทษด้วยละกันนะ

อาย

ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกอาย ที่จะมีเพื่อนอย่างเราอ่ะ ถ้าอาก็บอกกันตรงๆไม่อะไรมาก จะได้ไม่ยุ่งอีก...

ถ้าอายที่จะมีเพื่อนอย่างเรา ก็ไม่ต้องยุ่งก็ได้นะ.....

คำพูดพวกนี้ขอโทษนะที่จดจำ พวกประโยคที่ว่าแก "แคร์" "แกสนใจ" "แกใส่ใจ" หรือ อะไรต่างๆมากมาย..... แม้แกจะพูดออกมาแค่นั้นแหละ พูดให้เราดีใจ หรือพูดแบบขอไปทีก็ตาม มันก็ทำให้เราอยู่ในฝันช่วงหนึ่ง

ขอโทษนะ... ที่จดจำสัญญาอะไรบ้าๆ. ที่แกไม่เคยคิดจะจำ

ขอโทษ ที่ทำให้แกกลัวที่จะผิดสัญญา แล้วเราโกรธ

ขอโทษ............  เราผิดเองแหละ

ทำไมว่ะ เราเหมือนเกย์นักเหรอไง....   ทำไมพอจะมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทกันบ้าง เขาจะต้องถูกมองว่าเป็นคู่เกย์กัน กับเพื่อนอีกคนก็เหมือนกัน เราคงเหมือนเกย์หรือตุ๊ดที่ไปตามติดมันมากใช่ไหม ? เพื่อนของมันถึงได้ทำเหมือนที่จะกีดกันเรา...

เราผิดเหรอ ที่เคยไปเดินเที่ยวกะมัน แล้วทำไมต้องพูดละ ว่ามันทำหน้ารำคาญเรา ก็แค่ไปเดินเที่ยวด้วยกัน ไปกันหลายคนด้วย แล้วเราก็ไม่ได้ตามติดเกาะแกะมันขนาดนั้น....  ทำไมต้องไปพูดแบบนั้นว่ะ พูดเหมือนเราชอบมัน ตามตื้อมัน.. ทำเหมือนกับเราเป็นเกย์ แล้วพอเราทำอะไรที่มันทำร่วมด้วย ก็เหมือนไม่อยากให้ทำ ก็ได้นะ... ถ้าไม่อยากให้เรายุ่งกับมัน เราไม่ยุ่งก็ได้.. ถ้ากลัวเพื่อนแกจะเป็นเกย์ที่มายุ่งกับเรา ก็เอาเลย เราไม่ยุ่งกับมันก็ได้

ทำไมต้องเจอแต่กับเรื่องแบบนี้ว่ะ....  ชีวิต

แต่ว่า คนดีๆกับเราก็มีเหมือนกัน

คนที่ทำให้เรารู้สึกผิด เราไม่เคยรู้เลยว่าเขาทำเพื่อเรา... หรือคิดแบบนี้

เราเองตั้งหากที่ผิด ที่คิดไม่ดีกับเขา เราคิดว่าตอนนั้นที่เรามีปัญหาเขาไม่อยู่ข้างเราเลย... แต่ความจริงแล้ว เขากลับช่วยเราอยู่..

ขอโทษนะเว้ย ที่คิดไม่ดีกับแก เราผิดเองแหละ

แต่แกไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้นะเว้ย แกไม่ใช่ต้นเรื่องของเรื่องราวแบบนี้หรอก

ไม่ใช่เพราะแกหรอก ที่เราเจอ....  มันคงเป็นเวรเป็นกรรมของเราเอง

แกไม่ต้องทำแบบนี้หรอก..

ขอโทษนะ  ขอโทษ และก็ขอบคุณด้วย   แกเป็นอีกคนหนึ่งที่ดีกับเรามากๆ แกไม่ได้มีคำสวยหรู มาพูดให้เรารู้สึกดีมากมาย แต่การกระทำของแกกลับมีค่ากับเรามาก

ขอบคุณนะ......

 

ไปค่ายที่สัตหีบ กลับมาแล้ว....

นอกจากจะพกความดำกลับมากรุงเทพด้วย

ก็ยังพกค.รู้สึกมากมายกลับมาด้วยเช่นกัน

การไปเที่ยวครั้งนี้เหมือนยิ่งตอกย้ำความรู้สึกของตัวเองยังไงก็ไม่รู้

ความรู้สึกโดดเดี่ยวก็ดูจะทีวีคูณขึ้นยังไงไม่รู้

ความรู้สึกที่เคยรับรู้เคยรู้สึกได้ ในที่สุดเราก็ได้รู้ว่าสิ่งที่เรารู้สึกมันเป็นจริง

ตอนนี้มีปัญหาเกิดขึ้น เราเป็นคนที่อยู่ตรงกลาง

เหมือนเราจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม แต่ผิดถนัดเลย......

คนที่เหมือนได้รับผลกระทบมากที่สุด ก็คือ เรา....... เราเอง

ทำไมเราถึงต้องอยู่ตรงกลางด้วยละ ?

แต่ถ้าจะให้เลือกเราก็คงเลือกไม่ได้หรอกว่าจะอยู่ข้างใคร

เพราะยังไงทุกคนก็คือเพื่อนของเรา

เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เท่าไรเลย

สิ่งที่ทำให้มีปัญหาอยู่ก เพียงแค่"ความไม่เข้าใจ"กันเท่านั้นเอง

ถ้าทุกคนลองเปิดคุยกันมันก็จบ

ไม่ใช่ว่าให้มันค้างๆคาๆ มองหน้ากันไม่ติดแบบนี้....

คนที่แย่ที่สุดก็คือเรา แต่ยังไงก็คงไม่มีใครสนใจอยู่แล้วนี่นา

ว่าเราจะเป็นยังไง

หรือรู้สึกยังไง

เราต้องอยู่ตรงกลาง  ตรงกลางของเรื่องราว รับรู้เรื่องราวของทั้งสองฝ่าย อยู่กับฝ่ายไหนมากไป อีกฝ่ายก็ว่า เราเลยต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตรงกลางใช่ไหม ?

อิจฉาจังนะ  อิจฉาเพื่อนคนหนึ่งที่เราห่วงเขา เพราะเขาก็เหมือนมีชะตากรรมคล้ายเรา แต่ว่าเรากับเขาก็แตกต่างกัน เขาเหมือนไม่คิดอะไร สามารถคุยกับทั้งสองฝ่ายได้เหมือนปกติ...  ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้หรอกนะ ว่าเขารู้สึกยังไง เรารับรู้ได้ด้วยซ้ำ

ถึงได้เป็นห่วงเขามากมาย บ่อยครั้งที่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่... แต่พอถามไป เขากลับตอบว่า "ไม่เป็นไร ไม่มีอะไร"

ทำไมไม่ยอมเปิดใจสักหน่อย ให้เราได้รู้บ้างซิ ว่าแกรู้สึกยังไง

แกทุกข์หรือเปล่า ?  

เราอาจจะไม่มีใครอยู่เคียงข้างเท่าไรนัก ไม่มีใครที่ก้าวผ่านเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน

 แต่ว่า.....  อยากให้แกรู้นะ ว่ายังมีเพื่อนคนนี้ ที่จะคอยรับฟังแก... และก้าวผ่านช่วงเวลาแย่ๆเหล่านั้นไปกับแก  เพียงแค่แกพูดมาก็เท่านั้น

แกเองก็เหมือนเรา ที่เหมือนอยู่อย่างโดดเดี่ยวในห้อง.... เพียงแต่แกแตกต่างกับเราตรงที่แกไม่เคยสนใจมัน แกไม่เคยแคร์ความโดดเดี่ยวเลย

แกต่างกับเรา ตรงที่แกเข้มแข็งมาก....

หลายครั้งที่เราอิจฉาในความเข้มแข็งแบบนั้น

เราไม่รู้เลย ว่าเราเคยได้รับความอบอุ่นจากคำว่า "มิตรภาพ" หรือเปล่า

แต่มันน่าจะมีบ้างแหละ เพราะเราก็เคยสุขใจน กับคนที่เราเรียกว่า "เพื่อน"

แม้บางครั้งเขาอาจจะละเลยเราบ่อยๆก็ตาม

เราก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันทำไมถึงได้ห่วงเพื่อนคนหนึ่งที่เขาเหมือนจะแคร์เรา แต่ก็เหมือนจะไม่แคร์เราเหมือนกัน

คนๆนี้ เขาขอให้เราทำอะไร หรือ ไม่ทำอะไร เราก็ยอม

แล้วถ้าเรา ขอบ้างละ จะยอมทำใหเราได้บ้างหรือเปล่า ?

มันคงไม่ได้ซิ

เพราะความห่วงใยของคนๆนี้ ก็คงเป็นเหมือน ความน่ารำคาญ ความงอแง ความน่าเบื่อ ก็เท่านั้นเอง....

ตอนนี้เหนื่อยมาก กับการทำอะไรเพื่อเพื่อนที่ห่วง 2 คน

คนแรก คือ คนที่เหมือนกับเรา เป็นคนที่สนิทกับเราเป็นคนแรก.... เป็นคนที่เราห่วงเขามากที่สุดก็ว่าได้.... 

คนที่สอง คือ คนที่แตกต่างกับเรา เป็นคนที่เข้ามาสนิทกับเรา เป็นคนที่ทำให้เราสับสน และกลัวการเชื่อใจมากที่สุด แต่ว่า... เขาก็เป็นคนทีเราห่วงมากเหมือนกัน

พูดเหมือนกับว่ารักคนสองคนนี้เลย

แต่ว่าก็จริงนิ  เรารักสองคนนี้แหละ

เพราะสองคนนี้เป็นเพื่อนที่เราคิดว่าเราสนิทด้วย เป็นคนที่เราห่วง แม้บางครั้งพวกเขา..... จะไม่เคยนึกถึงเราก็ตามทีเถอะ

หลายครั้งที่มีความสุข และหลายครั้งที่ท้อแท้ ที่ทำอะไรมากมายให้

ที่มอบความรู้สึกดีๆมากมายให้ แต่กลับได้รับเพียงความว่างเปล่าตอบกลับมา

เมื่อไรกันละ ที่เราจะได้รับสิ่งดีๆตอบแทนมาบ้าง

นี่ชีวิตของเรา..... เราจะต้องอยู่แบบโดดเดี่ยวแบบนี้ไปใช่ไหม ?

เราคงต้องเลือกแล้วละ ว่า

เราจะอยู่อย่างโดดเดี่ยว ที่อีกไม่นานเราอาจจะชินกับมัน

หรือ

เราจะอยู่แบบนี้ต่อไป รอเวลาที่จะมีวันที่มันดีกว่านี้

ทางไหนกันแน่ที่เราจะมีความสุข

แต่ตอนนี้รู้เพียงแต่ว่า เราอยากอยู่เฉยๆแล้ว............

เราอยากให้อะไรหลายๆอย่าง จบ

เพราะถ้ามันไม่จบสักที เราละมั้งที่คงจะ จบ ลง

เพราะเราอาจจะเข้มแข็งไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว.....

 

 

"อยากรู้จัง ว่าพรุ่งนี้ มันจะดีขึ้น หรือ แย่ลง

                         เราจะได้เตรียมใจเผชิญกับมันได้ถูกและไม่ต้องเจ็บปวด"

 

"เราเองก็เป็นแค่เงา ต่อให้จะเรียกร้องความสนใจมากแค่ไหน

                                       เราก็ยังเป็นได้แค่เงา......อยู่ดี

              ความสุขของเงาอย่างเราก็คือ.... การที่มีคนเห็นเรามีตัวตน "

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น