Naratarn
....ต้นไม้ต้นนี้....
เฮ้อ... ไปสอบ GAT & PAT มา 2 วัน เหนื่อยสุดๆ
ข้อสอบช่างยากเย็นเข็ญใจในการทำ ที่ทำได้ดีที่สุด คง GAT ตอนที่ 1 ง่ายที่สุดแล้ว
ยังเหลือสอบอีกตัว วันเสาร์หน้า วิศวกรรม วิชาที่ลงสอบไว้ทำไมไม่รู้ ไม่ได้อยากจะเข้าเลย
เฮ้อ...
ยังไงก็จะพยายามแล้วกัน
Fighting!!!!!!!!!!!!!!!!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนนี้เหนื่อยจัง....
รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็น "ต้นไม้" ในป่าที่เงียบงัน...
เป็นต้นไม้ที่คอยดูแลคนอื่นๆ คอยห่วงใย คอยนึกถึง
เวลาที่มีอะไรก็คอยแต่จะนึกถึงคนอื่นๆก่อนเสมอ.. จนลืมตัวเอง
เป็นต้นไม้ที่ปกป้องจากแสง ให้คนอื่นๆคอยอยู่ภายใต้ร่มเงา รับอากาศเสียๆเข้าไปแล้วแปรเปลี่ยนเป็นก๊าซดีออกมาให้คนอื่น
แม้ว่าตัวเองจะต้องลำบาก เป็นต้นไม้ที่ขาดน้ำ.. หรือ ว่าเป็นต้นไม้ที่ใบกำลังร่วงโรยก็ตาม
แต่....เราก็ยังนึกถึงแต่คนอื่นๆ หรือ เพื่อนที่เรารักก่อนที่จะคิดถึงตัวเอง
ตอนนี้... ต้นไม้ต้นนี้เหนื่อยจังกับการที่ต้องทำแบบนี้ แม้มันจะมีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำ แต่ลึกๆในใจมันก็มีความรู้สึกไม่ดีอยู่ด้วย
ใบ ที่เปรียบเสมือนความรู้สึกดีๆที่อยากปกป้องคนอื่นๆ กำลังค่อยๆหลุดล่วงไปอย่างช้าๆ มันทำให้เริ่มท้อ กับการที่ต้องทำอะไรมากมายเพื่อคนอื่น
แต่กลับไม่เคยได้รับการใส่ใจ หรือ สนใจกลับมาเลยว่าเราจะเป็นยังไงบ้าง..
ถ้าการที่ต้องทำเพื่อคนอื่นแล้วมันต้องรู้สึกเจ็บขนาดนี้ละก็.....
ต่อไป.. ถ้าเรารักแต่ตัวเองละ เราปิดกั้นตัวเองจากสิ่งภายนอกเป็นต้นไม้ที่อยู่ในป่าที่เงียบงัน ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากรู้สึกอะไรแล้วละ...
ถ้าการปกป้อง คอยดูแล มันเป็นสิ่งน่ารำคาญสำหรับคนอื่น เราควรเลิกใช่ไหม ?
หรือ ถ้าต่อให้ทำไปแต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมามันเหมือนไร้ค่า เราควรเลิกใช่ไหม ?
สิ่งที่ทำไป ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรมาก แค่คำพูดประโยคเดียว หรือ คำๆเดียวที่ตอบกลับมาบางทีก็ทำให้ดีใจแล้ว
หรือ ถ้าการที่เราถาม เราชวนคุย ถ้าไม่อยากคุยมากขนาดนั้น... ก็บอกซิ อย่าทำให้เราต้องใช้ความรู้สึกของตัวเองรับรู้มัน..
เหนื่อยจัง...
ต้นไม้ต้นนี้ คงจะโรยราในอีกไม่นาน
"ความรักของผมเหมือนกับต้นไม้ในป่าเงียบ.. ที่ต้องเจ็บปวดเพราะความรักจากความคิดถึง การเฝ้ารอคอยให้ใครมาเห็นคุณค่า"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
คำตอบที่รู้อยู่แล้ว....
ไม่เข้าใจเหมือนกันนะ ว่า... เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่หรือเปล่า ?
มีคำถามเกิดขึ้นตั้งมากมาย แต่ก็ต้องข่มใจไว้
ตั้งแต่เมื่อไร่กันที่เราห่างเหินกันแบบนี้...
ตอนนี้จะทำอะไร แกก็คงมีแต่เพื่อนใหม่ของแกใช่ไหม ?
ถ้ามันไม่เป็นเรื่องที่มีผลประโยชน์ต่อแก แกคงไม่คุยกับเราใช่ไหม ?
ทั้งๆที่ตอนแรกเราก็สนิทกันดี แต่ ณ ตอนนี้.... ช่างห่างเหิน
อาจจะเป็นเพราะ อยู่กับเราแกคงไม่สบายใจ อยู่กับเรามันคงไม่มีความสุขเท่ากับอยู่กับเพื่อนใหม่ของแกก็ได้
บางครั้งเราก็ไม่เข้าใจ ว่าแกทำเหมือนโกรธเรา ต่อให้ถามไป มันก็คงได้คำตอบที่เรารู้อยู่แล้ว
เราเคยโดนเรื่องร้ายแรงเรื่องหนึ่ง และเราก็กลัว กลัวว่าคนพวกนั้นที่ทำเราจะเอาไปพูดกะแก...
เราคิดนะ ว่าแกคงได้ยินมาเหมือนกันแหละ และแกก็คงรู้สึกแย่กับเรา...
บางครั้งเหมือนเป็นส่วนเกิน เวลาแกกับเพื่อนใหม่อยู่ด้วยกัน เพื่อนคนนี้คงไม่มีที่ยืนอยู่กับแกหรอกมั้ง
พยายามทำใจให้สบาย ไม่คิดมากแล้วนะ กับเรื่องแก แต่พอเจอเรื่องราว ก็รู้สึกแย่..
อยากจะถามคำถามตั้งมากมาย แต่คำตอบที่ได้กลับมา... มันก็คงจะเป็นคำตอบที่เรารู้อยู่แล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ปล. ผมรักพ่อกับแม่นะ ยังไงก็จะพยายามสำหรับปีนี้ให้ดีที่สุด
ปล2.ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่ทุกคนเคยมอบให้กันมา..
ปล3.ขอให้มีแสงได้ลอดผ่านลงมาให้ต้นไม้ต้นนี้ได้เติบโตขึ้นอีกครั้ง...
ปล4.ขอบคุณทุกคนที่อ่านครับ ขอบคุณ
ไม่รู้จะอยู่ยังไง
และฉันก็เป็นต้นไม้ที่รอคอยเธออออออ
ต้นไม้ที่ไม่ต้องรดน้ำ ก็กระบองเพชรไง
ขอให้แกเป็นกระบองเพชรนะ อดทน ทนต่อความแห้งแล้ง